Blog

burnout leerkracht

NIET OP ÉÉN LIJN. HET HEEFT ZO Z’N VOORDELEN

“Loop je nou alwéér van tafel! Hou nou de meiden nog maar eens tegen, wat een slecht voorbeeld geef je toch”.
“Mens, ontspan, het zijn wél kinderen, het is toch juist gezellig zo?!”
“Je zou eens wat meer moeten nadenken over wat je wel en niet doet, en de gevolgen voor de kinderen, je doet maar wat”.
“Jij zou juist ’s wat minder moeten nadenken, je staat stijf van de stress, daar hebben we alle drie last van!”

Kortom, dagelijks meer dan voldoende aanleidingen voor Robbert en Marjan om geïrriteerd en in een hevige strijd verwikkeld te raken. Een vicieuze cirkel van onbegrip en ruzie, vooral in de spitsuren. Als de oudste dochter op maandagochtend tot drie keer toe niet reageert op verzoeken om haar jas aan te doen, Marjan haar zo ruw bij de arm pakt dat ze overstuur raakt, Robbert dan woest op Marjan wordt, en de jongste zich van de weeromstuit boven verstopt, zijn Robbert en Marjan om 8 uur ’s ochtends al volledig uitgeput en boos op elkaar en de kinderen.

Lees meer …
vraagtekens

VRAAGTEKENS IN PLAATS VAN UITROEPTEKENS

Is er een diagnose van ons kind nodig om ons goed te kunnen begeleiden? Begeleid je ook gezinnen waarin ADHD en/of autisme speelt? Mijn antwoord op de eerste vraag luidt NEE, en op de tweede vraag JA.

Ik houd me niet bezig met diagnoses. Ze zijn voor mijn begeleiding van ouders of leerkrachten niet relevant. En kunnen zelfs misleidend zijn. Achter een diagnose staat een punt, of een uitroepteken.

Lees meer …

ECCE! ZIET JOU GRAAG SPRANKELEN IN 2017!

CUPCAKES: HET GEHEIME RECEPT TEGEN BOOSHEID

Onze zoon (9) had regelmatig boze buien, kon weinig van zijn jongere zusje (7) verdragen. Wij zijn toen via via bij Pauke terecht gekomen en hebben haar om hulp gevraagd om de boze buien te verminderen en tips om het contact tussen broer en zus te verbeteren.

De ene keer kwam Pauke bij ons als de kinderen er waren om te filmen, wat in het begin best even raar is, ook voor de kinderen. Maar het went heel snel en dan denk je er eigenlijk niet meer aan dat je gefilmd wordt. De keer erop bespraken we de beelden (zonder kinderen erbij) en kregen we tips. Wij hebben dit ervaren als heel leerzaam, de beelden die je terug krijgt te zien zijn altijd positief en van daaruit krijg je tips en werk je verder. De boze buien van onze zoon zijn een stuk minder, en het contact tussen broer en zus is beter. Tuurlijk gebeurt er nog wel eens wat, maar het escaleert niet meer zoals voor die tijd. Het is best een stap om iemand te laten filmen in je huis, maar wij zijn enorm blij dat we de stap hebben genomen.

Ben en Saskia

Lees meer …

EERST VEILIGHEID EN VERTROUWEN, DAN PAS LEREN

bouwstenen vertrouwenMaandag 21 november j.l. woonde ik de studiedag ‘Focus op hechting’ van de Associatie voor Interactiebegeleiding en Thuisbehandeling (AIT) bij. Het draaide deze dag om veiligheid en vertrouwen.

Mariska de Baat, onderzoeker/adviseur bij  het Nederlands jeugdinstituut (NJi), liet een indrukwekkend filmpje zien waarin  kinderen uit pleeggezinnen en gezinshuizen de hoofdrol hebben. Ze vertellen onder meer wat een veilig thuis betekent. Klik hier om dit fragment te zien en te horen: http://www.mijnanderethuis.nl/veiligheid.php.

Lees meer …

ECCE PUER: ZIE HET KIND!

Niet voor niets heb ik mijn praktijk Ecce! genoemd. Ecce! betekent namelijk Zie!

Ik help je te zien wat je kind/leerling jou nu eigenlijk wil vertellen. Zie het kind. Wat vaak terugkomt in mijn blogs en coaching is het belang van het wachten op en volgen van de initiatieven van je kind of leerling.

Lees meer …

DE BESTE STUURLUI ZITTEN OP HUN HANDEN

samen spelenLeuk hè, samen spelen met je zoon? Je weer even heel erg jong voelen? Het grootste zandkasteel van de héle wereld bouwen?

Daar is natuurlijk helemaal niks mis mee. Maar pas op dat niet jij steeds het initiatief neemt. Kinderen hebben het nodig om zelf initiatieven te kunnen ontplooien, en dat deze waargenomen en benoemd worden, in plaats van overgenomen.

“Ah, je vult nog een emmer met zand”

Wauw, dat is al toren nummer 3”. “En nog eentje, oei… die valt om”. “Jij denkt, ik maak die ene toren nog een stukje hoger”. “Je rilt, je hebt het koud”. Zo voelt je zoon dat je hem ziet en dat je met je aandacht bij hem bent.

Minder handig is: “Wacht maar, ik doe het wel”. “Oh pas op, zo gaat’ie stuk”! “Nee dat past niet, die moet daar”. “Even wachten, ja we gaan zo naar huis, maar ik wil eerst die andere kant nog ophogen”.

In vrij spel heeft het kind de leiding. En jij? Jij zit op je handen! Als het gaat om samen spelen, is jouw kind de directeur.

Zo stimuleer je kinderen in hun taalontwikkeling, en krijgen ze woorden voor hun handelen, denken en voelen.  En ze leren om op hun eigen initiatieven, op zichzelf te vertrouwen.

En als hij later groot is, dan maak je er dán toch gewoon een wedstrijdje van? 😉

ALS HET NIET KWAADSCHIKS KAN, DAN MAAR GOEDSCHIKS

leidingSimone heeft twee parttime banen, twee temperamentvolle dochters van 2 (Femke) en 7 (Jolijn), en een ingetogener zoon van 9 (Dorian) die soms ineens heel heftig kan exploderen. Vooral de twee oudsten zitten elkaar dicht op de huid. Jolijn daagt Dorian geregeld uit en dendert met haar impulsiviteit en harde stem overal doorheen. Dorian op zijn beurt neemt nogal eens de rol van “opvoeder” over en bemoeit zich dan stevig met Jolijn en Femke. Daar zijn zij niet van gediend, met als gevolg: veel lawaai, ruzie en conflict. Simone wordt er doodmoe en geïrriteerd door en de sfeer in huis lijdt er behoorlijk onder. Zij voelt zich onderhand meer politievrouw dan moeder: “hou daar mee op Jolijn”, “niet zo gillen Femke”, “en nou heb ik er genoeg van Dorian!”.

Lees meer …

BELOON NEGATIEF GEDRAG

Een oude man werd elke dag gepest door kwajongens uit de buurt. Op een dag had de man er genoeg van en verzon een list. Hij beloofde hen een euro als ze hem de volgende dag weer zouden pesten. De kinderen kwamen, scholden hem uit, incasseerden hun euro en vertrokken weer. De dag daarna verminderde de man het bedrag tot vijftig cent. En weer scholden de kinderen erop los. Toen de man hen de derde dag een kwartje in het vooruitzicht stelde, reageerden ze verontwaardigd. Voor zo weinig geld begonnen ze er niet aan. Vanaf dat moment werd de oude man niet meer gepest (Alfie Kohn).

Wat is de moraal van dit verhaal?

Als je kinderen beloont voor gewenst gedrag of klusjes of (school)taken, en je bouwt deze beloning weer af, dan verliezen zij hun interesse in de activiteit of taak – hoe leuk deze ook is.

Lees meer …

HOE AFGESTEMD ZIJN WIJ?

blij kind

“Hoe afgestemd zijn wij?” Als ouders en leerkrachten op onze kinderen, en op elkaar?

Uit wetenschappelijk onderzoek door Dublin City University is gebleken dat ouders die gebruik hebben gemaakt van Marte Meo video-interactiebegeleiding:

  • een groter vertrouwen in hun ouderschapsvaardigheden ontwikkelden,
  • en hun vermogen hervonden om het kind ‘achter’ het gedragsprobleem of diagnose te zien, te begeleiden en stimuleren.

 

Tom, het jongetje op de foto, laat overtuigend zien wat daarvan het effect is.

Lees meer …